السيد الخميني

رسالهء نجاة العباد 16

رساله نجاة العباد و حاشيه بر رساله ارث ملا هاشم خراسانى ( فارسى ) ( موسوعة الإمام الخميني 28 )

همهء مردم وقف كرده‌اند يا براى محصلين همان مدرسه ، در صورتى كه معمولًا مردم از آن حوض وضو مىگيرند اشكال ندارد . مسأله 7 - كسى كه نمىخواهد در مسجدى نماز بخواند ، اگر نداند حوض آن را براى همهء مردم وقف كرده‌اند يا براى كسانى كه در آن‌جا نماز مىخوانند ، نمىتواند از حوض آن وضو بگيرد ، ولى اگر معمولًا كسانى كه نمىخواهند در آن‌جا نماز بخوانند از حوض آن وضو مىگيرند مىتواند از حوض آن وضو بگيرد . شرط چهارم : آن كه اعضاى وضو و مسح موقع شستن و مسح كردن پاك باشد . مسأله 8 - اگر يكى از اعضاى وضو نجس باشد و بعد از وضو شك كند كه پيش از وضو آن‌جا را آب كشيده يا نه ، چنانچه بداند موقع وضو ملتفت پاك بودن و نجس بودن آن نبوده وضو باطل است ، و اگر نداند كه ملتفت بوده يا نه ، وضو صحيح است و در هر صورت جايى را كه نجس بوده براى اعمال ديگر بايد آب بكشد . شرط پنجم : آن كه در اعضاى وضو مانعى از رسيدن آب نباشد . مسأله 9 - اگر انسان شك كند كه به اعضاى وضو چيزى چسبيده يا نه ، چنانچه احتمال او در نظر مردم به‌جا باشد و يا به بودن آن قبل از وضو يقين داشته ولى نمىداند الآن بر طرف شده يا نه ، بايد وارسى كند كه اگر چيزى به اعضاى وضوى او چسبيده بر طرف كند . مسأله 10 - اگر بعد از تمام شدن وضو شك كند كه به اعضاى وضو چيزى چسبيده بوده يا نه ، وضو صحيح است . مسأله 11 - اگر بداند كه قبل از وضو چيزى به اعضاى وضو چسبيده بود و بعد از وضو شك كند كه آن را در حال وضو از بين برده و يا آب را به زير آن رسانيده يا نه ؛ چنانچه احتمال دهد كه در حال وضو به آن مانع التفات داشته ، وضوى آن صحيح است .